เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 น้ำพุแห่งการเยียวยาไหลรินจากบัลลังก์เทพสมุทร
'คำสาปอ่อนแอ' เป็นคำสาประดับ C เจียงชีไป๋หยิบกล่องไม้ขีดทองเหลืองออกมาอย่างใจเย็น แล้วขีดไม้ขีดขึ้นมาก้านหนึ่ง
ทันทีที่เปลวไฟสีทองอบอุ่นสว่างวาบ ไอเย็นยะเยือกที่มองไม่เห็นซึ่งเกาะกุมอยู่รอบตัวก็สลายหายไปในพริบตา เปลวไฟลุกไหม้อยู่เงียบๆ ไม่กี่วินาทีก่อนจะดับลง
พอลบล้างคำสาปเสร็จ เจียงชีไป๋ก็เริ่มเปิดอ่านเนื้อหาในหนังสือ เล่มนี้ดูเก่าแก่มาก กระดาษที่ใช้ทำก็ต่างจากเล่มอื่นอย่างสิ้นเชิง หลายจุดไม่ใช่ตัวอักษรปกติ แต่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์และภาพวาดประหลาดที่ระบบเองก็แปลไม่ได้ ทำให้เธอเข้าใจเนื้อหาได้ไม่ปะติดปะต่อนัก
เธอทำได้แค่เดาสุ่มผสมกับกวาดตาอ่านผ่านๆ ต่อให้อ่านจบทั้งเล่มแล้ว ก็ยังรู้สึกมึนงงกับเนื้อหาส่วนใหญ่อยู่ดี ข้อมูลที่พอจะปะติดปะต่อได้คร่าวๆ คือ ในอดีตกาลอันแสนไกล มีชาวเมืองโบราณเวยฉวีผู้โชคดีคนหนึ่งได้เข้าเฝ้าเทพเจ้า และได้รับประทานพลังแห่งลิ้น รวมถึงคำมั่นสัญญาจากเทพเจ้าว่าจะคุ้มครองเมืองเวยฉวี นับแต่นั้นลูกหลานชาวเมืองจะได้รับสืบทอดพลังนี้ไปทุกรุ่น คนคนนั้นจึงกลายเป็นนักบวชรุ่นแรกของเมืองโบราณเวยฉวี
ด้วยความสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ นักบวชรุ่นแรกจึงร่วมมือกับเหล่าขุนนางเกณฑ์ไพร่พลและทรัพย์สินมหาศาลมาสร้างวิหารอันโอ่อ่าตระการตาเพื่อบูชาเทพเจ้า ทว่าหลังวิหารสร้างเสร็จได้ไม่นาน ช่างฝีมือและแรงงานที่ร่วมก่อสร้างต่างล้มป่วยตายอย่างปริศนาจนหมดสิ้น แม้แต่นักบวชรุ่นแรกที่อ้างว่าเห็นเทพเจ้ามากับตาก็ตายอย่างกะทันหันโดยไร้สาเหตุ