กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 429 ไฉนเอาแต่พูดถึงคนอื่น
ลู่ช่างรู้ว่า ตอนนี้บิดาเกลียดอี๋เหนียงเข้าแล้ว ไม่มีทางให้อภัยและรับนางกลับมาอีก ยิ่งนางมา ก็ยิ่งปลุกความโกรธของบิดา มีแต่จะทำให้นางเสียเปรียบ เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่า แต่ก่อนตอนอยู่ว่าการด่านชายแดน อี๋เหนียงดูฉลาดเฉลียวและอ่อนโยนรู้จักคุณธรรมเพียงใด เหตุใดกลับมาแล้วจึงเปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้
เขาอธิบายกับนางครั้งแล้วครั้งเล่า ให้อยู่ที่คฤหาสน์ชนบทให้ดี อย่าทำเรื่องไม่ดีอีก อย่าปรากฏตัวต่อหน้าบิดา รอให้เขาสร้างตัวได้ในวันหน้าแล้วจะไม่ทอดทิ้งนาง หากทำให้บิดาโกรธถึงขีดสุดจริง ๆ ก็อาจส่งนางไปบวชเป็นแม่ชีได้เลย…แต่นางกลับไม่ยอมฟังคำเตือน
ลู่เฟิงกล่าวว่า “พี่ชาย หากท่านย่ากับอี๋เหนียงมาที่บ้านอีกจะทำอย่างไร?”