บทที่ 311 องค์หญิงใหญ่ฉางถิงสั่งสอนหลาน

บทที่ 311 องค์หญิงใหญ่ฉางถิงสั่งสอนหลาน

ลู่ม่านไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องอะไร ชาติก่อนมีลูก ๆ จำนวนมากที่แนะนำคู่ครองให้บิดาหรือมารดาผู้ชราซึ่งอยู่เพียงลำพัง หลังจากนางเริ่มทำงานก็เคยไหว้วานคนให้แนะนำคู่ครองให้มารดา แต่น่าเสียดายที่มารดาหมดความรู้สึกกับบุรุษแล้ว ไม่ยินยอม หากตอนนั้นนางหาคู่ชีวิตอีกคนให้มารดาได้จริงคงดี มารดาก็จะไม่โดดเดี่ยวและเศร้าโศกถึงเพียงนั้นหลังนางตาย

แต่เหอเฉิงทำไม่ได้ ใบหน้าเขาแดงก่ำด้วยความกระดาก กระอักกระอ่วนอย่างยิ่ง แม้แต่ปลายจมูกยังชุ่มเหงื่อ เขารู้สึกว่าทำเช่นนี้เป็นการอกตัญญู แต่ก็รู้สึกว่าทำเช่นนี้เท่านั้นจึงจะเรียกว่ากตัญญูอย่างแท้จริง