เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 312 ข้อเสนอแนะ
ลู่ม่านไม่อาจเนรคุณบุพการีต่อราชบุตรเขยผู้เฒ่าต่อหน้าผู้คน จึงเหลือบมองเจียงเยว่ เด็กน้อยผู้นี้เอาแต่ใจอย่างยิ่ง ราชบุตรเขยผู้เฒ่าถูกนางกุมไว้ในมืออย่างอยู่หมัดมาโดยตลอด
เวลานี้เด็กน้อยกำลังเบียดอยู่ตรงกลางระหว่างองค์หญิงใหญ่กับราชบุตรเขยผู้เฒ่า ก้มหน้าดึงตุ๊กตาเล่น ไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย และไม่รู้ด้วยว่าท่านพ่อของตนถูกตำหนิอีกแล้ว พ่อของนางยังถูกตำหนิอีกครั้ง
ลู่ม่านกล่าวว่า “เยว่เอ๋อร์ เยว่เอ๋อร์ อวี้ฉีหลินแสดงเป็นท่านพ่อของเจ้าได้ดีหรือไม่ ท่านพ่อของเจ้า?”
เจียงเยว่ดูละครไม่รู้เรื่อง ย่อมไม่รู้ว่าอวี้ฉีหลินแสดงดีหรือไม่ กระทั่งไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครคืออวี้ฉีหลิน แต่ในสายตานาง ขอเพียงเกี่ยวข้องกับท่านพ่อ ไม่ว่าอะไรก็เป็นสิ่งที่พ่อรักและดีที่สุด