บทที่ 310 พูดกันคนละภาษา

บทที่ 310 พูดกันคนละภาษา

ความยินดีที่ลู่ม่านมีอยู่ก่อนหน้านี้พลันถูกซัดหายไปจนหมดสิ้น จมูกพลันแสบขึ้นมา ชวนให้รู้สึกอยากร้องไห้ นอกจากองค์หญิงใหญ่แล้ว วันนี้ผู้คนต่างพูดถึงเพียงชัยชนะ วีรบุรุษ เกียรติยศ และการสร้างชื่อจากศึกเดียว แต่กลับไม่มีใครพูดถึงว่าศึกครั้งนี้มีผู้บาดเจ็บล้มตายมากเพียงใด หรือเหล่าทหารต้องเผชิญสภาพแวดล้อมเลวร้ายเช่นไร กว่าจะได้ชัยชนะมาอย่างยากลำบาก โดยเฉพาะการจู่โจมของค่ายเฮยเป้าในครั้งนี้ แค่นึกก็พอจะจินตนาการได้ว่าต้องนองเลือดเพียงใด ไม่รู้ว่ามีคนบาดเจ็บล้มตายไปมากเท่าไร…ยังดีที่พวกเขารู้แล้วว่าเจียงจ่านเหวยยังมีชีวิตอยู่

เจ้าหมอนั่น ทั้งเย็นชา แต่กลับเก่งเรื่องทำให้คนสะเทือนใจอยู่เสมอ