บทที่ 297 ไม่ได้ดีถึงเพียงนั้น

บทที่ 297 ไม่ได้ดีถึงเพียงนั้น

เช้าวันถัดมา ท่านราชบุตรเขยผู้เฒ่าก็มากินอาหารเช้าที่เรือนตงฮุยอีกครั้ง คนที่มาพร้อมเขายังมีแม่นมเฉียนด้วย

แม่นมเฉียนบอกว่าองค์หญิงใหญ่ไม่ค่อยสบาย ให้ลู่ม่านกินอาหารเช้าแล้วไปตรวจดูให้หน่อย ทั้งยังนำปิ่นดอกเหมยหยกเขียวมาให้เจียงจิ่วกับเจียงเยว่คนละปิ่น บอกว่าเป็นของที่องค์หญิงใหญ่ประทานให้

ลู่ม่านเชิญท่านราชบุตรเขยผู้เฒ่านั่งกินอาหารร่วมกับเจ้านาย แล้วจัดโต๊ะเล็กให้แม่นมเฉียนแยกต่างหาก อาหารที่ตั้งให้มีน้อยกว่าของเจ้านายเพียงอย่างเดียว

แม่นมเฉียนกล่าวขออภัยแล้วหัวเราะว่า “บ่าวอดใจไม่ไหว อยากกิน จึงนั่งกินด้วยเสียเลย”