กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 296 ฝากคำ
หลังเลิกเรียน เจียงจ่านขุยได้ยินว่าน้องสาวกับหลานผู้น้อยถูกกลั่นแกล้ง ก็โมโหจนกำหมัดเล็ก ๆ แน่น ปลอบน้องสาวกับหลานผู้น้อยอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกัดฟันกล่าวว่า “น่าเสียดายที่ถั่วโต้วหวงไม่รู้หนีไปซุกหัวอยู่ที่ไหน ไม่อย่างนั้นต้องให้มันข่วนหน้าผู้หญิงชั่วคนนั้นจนเป็นแผลแน่” เขายังตำหนิเจียงจิ่วอยู่บ้างว่า “น้องหญิงไม่น่าดึงหัวหน้าธงไว้เลย ปล่อยให้มันไปกัดผู้หญิงชั่วคนนั้นเสีย”
เจียงจิ่วอ้ำอึ้งกล่าวว่า “ข้ากลัวว่าหัวหน้าธงจะทำร้ายคน แล้วถูกคนตีจนตาย ครั้งก่อนมันยังไม่ได้ทำร้ายใคร ก็เกือบถูกตีตายแล้ว”
คุณหนูน้อยมีดีทุกอย่าง เพียงแต่ขี้กลัวและใจดีเกินไป