บทที่ 176 โฉมงามน้อย

บทที่ 176 โฉมงามน้อย

ลู่ม่านก็ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร ทั้งไม่ได้สนใจคำบ่นของหมัวมัวหวัง นางสวมเสื้อผ้าแล้วไปห้องสุขา

ขณะที่นางนั่งแต่งหน้าอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เจียงจ่านเหวยที่ไปฝึกยามเช้าก็กลับมา เขาเข้าไปในห้องนอน แล้วตรงไปยังห้องสุขา

ลู่ม่านมองผ่านกระจกเงา เห็นสีหน้าเขาแม้จะเคร่งขรึมลงเล็กน้อย แต่ก็ไม่เย็นชาเสียจนน่ากลัวเหมือนก่อน นางจึงค่อยโล่งใจ เจ้านี่เป็นอะไรไป จู่ ๆ เหตุใดนิสัยถึงดีขึ้นเช่นนี้?

นางคิดอีกทีว่า เช้าตรู่วันพรุ่งนี้เขาก็ต้องกลับค่าย วันนี้ยังต้องไปดูบ้าน พบปะบ่าวไพร่ และจัดการบัญชี มีเรื่องมากมาย อย่าทะเลาะกับเขาจนทำให้งานสำคัญเสียไปเลย