กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 177 เรือนตงฮุย
ท่านราชบุตรเขยผู้เฒ่าไม่พอใจจนเคราที่คางสั่นไปหมด กล่าวว่า “ไม่ ไม่อนุญาตให้เจ้าย้ายบ้าน ข้าทำใจไม่ได้”
ผู้เฒ่าขี้อ้อนคนนี้ ยิ่งนับวันยิ่งรู้จักเอาใจผู้อื่น
ลู่ม่านยิ้มกล่าวว่า “พวกเรายังอยู่ในจวนนี้ เพียงแต่ย้ายจากเกาะหลานถิงไปเรือนตงฮุยเท่านั้น”
ท่านราชบุตรเขยผู้เฒ่าเข้าใจแล้ว จึงบอกเสี่ยวหวนว่า “ไป เอาซองแดงมา พวกเราจะไปเยี่ยม”
ทุกคนพากันหัวเราะ
ลู่ม่านก็หัวเราะแล้วกล่าวว่า “ท่านปู่ฉลาดขึ้นแล้ว ยังรู้จักธรรมเนียมไปมาหาสู่ด้วย พวกเรายังไม่ได้ย้าย รอถึงวันย้ายบ้านแล้วท่านปู่ค่อยให้ของขวัญก็ยังไม่สาย”
นางให้เจียงจิ่วอยู่เล่นเป็นเพื่อนท่านราชบุตรเขยผู้เฒ่า ส่วนตนต้องไปจัดการเรือนหอ ท่านราชบุตรเขยผู้เฒ่าอยากไปเยี่ยมแต่เนิ่น ๆ จึงไม่ได้รั้งลู่ม่านไว้
ลู่ม่านพาซิ่งเอ๋อร์เร่งฝีเท้าไปยังเรือนตงฮุย