บทที่ 175 หลบหนี

บทที่ 175 หลบหนี

กลิ่นหอมนั้นทำให้ลู่ม่านนึกถึงคืนนั้น เขายึดครองร่างกายนางอย่างแข็งกร้าวและหยาบกระด้างเพื่อ “ทำหน้าที่ให้สำเร็จ” ทำให้นางไร้ศักดิ์ศรี อับอายจนแทบทนไม่ไหว วันต่อมาเขายังให้นางดื่มยาห้ามครรภ์ ไม่เปิดทางให้นางแม้แต่น้อย แต่ตอนนี้เขากลับเปี่ยมด้วยความรักใคร่ อยากให้นางมีลูกให้เขา…

ทันใดนั้น ลู่ม่านรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงแล่นขึ้นมาจากท้องน้อยตรงไปถึงหัวใจ นางร้อง “โอ๊ย” พลางงอตัวเล็กน้อย กุมท้องเอาไว้แล้วกล่าวว่า “โอ๊ย จู่ ๆ ข้าก็รู้สึกไม่สบาย ปวดท้อง นายท่านสามรีบพักผ่อนเถิด”