บทที่ 164 ทำร้ายจิตใจ

บทที่ 164 ทำร้ายจิตใจ

แพทย์หลวงทั้งหลายหน้าแดงก่ำ เอ่ยขอดอกระฆังห้อยไปบ้าง บอกว่าจะนำกลับไปศึกษาในสำนักหมอหลวง ลู่ม่านมอบให้พวกเขาเล็กน้อยอย่างใจกว้าง ทั้งย้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่ายาชนิดนี้ห้ามใช้มั่วซั่ว มิฉะนั้นอาจทำให้คนถึงตายได้

หลังส่งแพทย์หลวงกลับแล้ว ฮูหยินรองจับมือลู่ม่านกล่าวว่า “เด็กดี ขอบใจเจ้า”

เมื่อครู่ นางคิดว่าบุตรชายกำลังจะจากนางไปจริง ๆ และรู้สึกว่าตนเองก็คงตายตามไปด้วย คิดไม่ถึงว่าลู่ม่านจะช่วยให้เขาฟื้นกลับมาราวปาฏิหาริย์อีกครั้ง