กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 145 ในที่สุดก็ทวงคืนมาได้
ฮูหยินรองกล่าวเสียงเย็นชา “นิสัยของนายท่านสะเพร่า ไม่เคยจับตาดูสะใภ้ เจ้ามองออกได้อย่างไรว่าฮูหยินลู่ไม่ได้ไว้ทุกข์?”
นายท่านรองกล่าว “อ้อ ข้าได้ยินพวกหญิงรับใช้คุยกันโดยบังเอิญว่า แม่เลี้ยงของฮูหยินลู่เพิ่งตายเมื่อวาน เหตุใดนางจึงไม่ไว้ทุกข์...” เขายังพูดไม่ทันจบก็พลันเข้าใจขึ้นมา “หรือมีคนจงใจทำให้ข้าได้ยิน?”
ฮูหยินรองกล่าวหยอกเย้าเสียงแผ่ว “นายท่านก็ฉลาดอยู่เหมือนกันนี่” ก่อนแค่นเสียงเย็น “ข้าไม่ชอบเรื่องลับอื้อฉาวและกลอุบายสกปรกในตระกูลใหญ่ ก็ใช่ว่าจะโง่เง่า นางอยากจัดการฮูหยินลู่ แต่จะใช้นายท่านเป็นเครื่องมือไม่ได้...”
นายท่านรองรู้สึกอึดอัดใจยิ่งนักที่เสียหน้าต่อหน้าฮูหยิน