บทที่ 144 ถูกใช้เป็นเครื่องมือ

บทที่ 144 ถูกใช้เป็นเครื่องมือ

บางครั้งลู่ม่านก็อดคิดร้าย ๆ ไม่ได้ว่า หากราชบุตรเขยชราไม่กดขี่บุตรอนุภรรยาถึงเพียงนี้ เจียงจ่านเหวยจะเกิดความคิดบางอย่างขึ้นมาหรือไม่? ถึงตอนนี้ลู่ม่านจะยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับเขา ก็ยังต้องยอมรับอย่างเศร้าใจว่า มีโอกาสถึงแปดเก้าส่วน!

ไม่ว่ายุคสมัยใด ผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีความสามารถหรือความคิดมากเกินไป ล้วนทำให้ผู้บังคับบัญชาโดยตรงหรือผู้บังคับบัญชาที่ความสามารถด้อยกว่ารู้สึกถูกคุกคาม…

ผู้ดูแลคลังลงบันทึกรายการแล้วให้คนยกของไปยังหลานทิงโจวกับลานเรือนของเด็ก ๆ เหล่านั้น

ทุกคนกลับไปโถงกระเรียนขับขานอีกครั้ง ฮูหยินใหญ่สะใภ้รายงานองค์หญิงใหญ่ว่าพวกเขาเอาของอะไรไปบ้าง