บทที่ 140 เรื่องงานแต่ง

บทที่ 140 เรื่องงานแต่ง

ราชบุตรเขยผู้เฒ่ากำลังทำกายบริหารเพื่อฟื้นฟูร่างกายด้วยสีหน้าหงอยเหงา ส่วนขนมถั่วลันเตาเหลืองห้อยตัวอยู่บนราว พลิกตัวตีลังกาไปข้างหน้าแล้วตีลังกากลับหลัง ท่าทางแมวน้อยน่ารักของมันเรียกเสียงหัวเราะจากเด็ก ๆ และองค์หญิงใหญ่ได้เป็นระยะ

พอมันเห็นลู่ม่านมา ก็โดดลงจากราวทันที ร่างสีเหลืองวูบไหวก่อนจะกระโจนเข้ามาในอ้อมแขนของลู่ม่าน

แต่ราชบุตรเขยผู้เฒ่ากลับไม่ยิ้มแย้ม พอเห็นลู่ม่านมา ปากก็ยื่นทันที หันศีรษะไปอีกทาง ทั้งยังส่งเสียง “ฮึ” ด้วยความน้อยใจราวกับเด็กคนหนึ่ง

องค์หญิงใหญ่กระซิบว่า “เด็กแก่คนนี้ตามหาเจ้าทั้งวันเมื่อวาน ทั้งยังไม่นอนให้ดี เขาโกรธเจ้าแล้ว”