บทที่ 90 ขอบคุณ

บทที่ 90 ขอบคุณ

เมื่อลู่ม่านกับฮูหยินใหญ่สกุลเจียงจากไป นายท่านผู้เฒ่าเซี่ยก็กล่าวกับฮูหยินใหญ่สกุลเซี่ยว่า “ต่อไปจงไปมาหาสู่กับสะใภ้น้อยของเจียงซานหลางให้มาก ช่างน่าสงสารนัก ตัวผอมเล็กแต่มีความสามารถ ช่วยพวกเราไว้มาก เห็นได้ชัดว่าฮูหยินหงไม่เป็นมิตรกับสะใภ้น้อยคนนั้น หากนางมีเรื่องลำบากใจ พวกเจ้าต้องช่วยนาง”

ที่แท้เขาจงใจพูดคำเหล่านั้นต่อหน้าฮูหยินใหญ่สกุลเจียง

ฮูหยินใหญ่สกุลเซี่ยยิ้มกล่าวว่า “สมควรเป็นเช่นนั้น”

เซี่ยอวี้ก็ยิ้มกล่าวว่า “ท่านปู่พูดเรื่องนี้กับพวกเราเป็นการส่วนตัวก็พอแล้ว ท่านพูดต่อหน้าฮูหยินใหญ่สกุลเจียงเช่นนี้ มิทำให้น้องสะใภ้จ่านเหวยลำบากใจยิ่งกว่าเดิมหรือ?”