บทที่ 89 ข้าจะเอาคืนให้เจ้า

บทที่ 89 ข้าจะเอาคืนให้เจ้า

ซิ่งเอ๋อร์ประคองลู่ม่านค่อย ๆ เดินออกจากห้องคลอด แม้ยืนอยู่ท่ามกลางแสงสนธยาสีแดงอมชมพู ใบหน้าของลู่ม่านก็ยังซีดจนน่าตกใจ เส้นผมเปียกชุ่มไปหมด หน้าม้าลู่แนบหน้าผาก อาภรณ์ด้านนอกของนางเป็นชุดแปลกตา คล้ายผ้ากันเปื้อนที่มีแขนเสื้อติดอยู่ นางเดินอย่างยากลำบาก ดูท่าคงเหนื่อยมาก

แม้จะอยู่ในสภาพสะบักสะบอม ก็ยังปิดบังโฉมงามของนางไว้ไม่ได้ ดูราวกับเซียนหญิงที่เดินออกมาจากแสงอาทิตย์อัสดง

เซี่ยอวี้เห็นนางแล้วก็รีบก้าวมาข้างหน้า คำนับประสานมือกล่าวว่า “ขอบคุณน้องสะใภ้ที่ช่วยชีวิตภรรยากับลูกของข้าไว้ บุญคุณครั้งนี้ข้าจะจดจำไปชั่วชีวิต”

กล่าวจบ เขาก็คำนับอีกครั้ง