เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 บุญบารมีอะไรขนาดนั้น
ต่อให้อาลัยอาวรณ์แค่ไหน เหลียงเซินก็ต้องกลับอยู่ดี
หลังจากออกจากเรือนรับรอง เขายังต้องแวะไปโรงงานซ่อมรถยนต์ประจำเมืองเอกมณฑลด้วย มาถึงที่แล้วจะไม่ไปเจอเฝิงต้าจู้สักหน่อยก็คงดูไม่ดี
หลังเขาไปแล้วไม่นาน เซี่ยฉิงฉิงก็เปลี่ยนเสื้อผ้า หวีผมใหม่ ออกไปซื้อของหลายอย่างแล้วนั่งรถเมล์ไปยังสถานสงเคราะห์สังคม
ช่วงนี้ยังอยู่ในเทศกาลปีใหม่ หน้าประตูสถานสงเคราะห์แขวนโคมแดง ติดกลอนคู่และอักษรมงคล พอเข้าไปด้านใน กิ่งก้านของต้นไม้ใหญ่สองต้นที่ไร้ใบก็แขวนโคมเล็กๆ เอาไว้เต็มไปหมด มีหลายแบบหลายทรง ฝีมือไม่ค่อยประณีตนัก บางอันออกจะดูขี้เหร่ด้วยซ้ำ ดูจากฝีมือแล้วน่าจะเป็นผลงานของเด็กๆ
ช่วงปีใหม่สถานสงเคราะห์หยุดเรียน เด็กๆ จึงเล่นกันอย่างอิสระอยู่ในลานกว้าง
ช่วงที่ผ่านมา หน่วยงานต่างๆ แวะเวียนมาเยี่ยมเยียนและบริจาคสิ่งของมากมาย เด็กทุกคนจึงได้ใส่เสื้อผ้าใหม่ รองเท้าใหม่ ถุงทรายและลูกขนไก่ในลานก็เปลี่ยนเป็นของใหม่ทั้งหมด
นับตั้งแต่คราวที่แล้ว เหลียงเซินเวลาเข้ามาทำธุระที่โรงงานซ่อมรถยนต์ในเมืองเอกมณฑลก็จะแวะมาดูให้ พอกลับไปก็คอยเล่าให้เธอฟังว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี
วันนี้พอได้มาเห็นด้วยตาตัวเอง เธอก็ยิ่งวางใจ
เซี่ยฮวยฮวากำลังถูกล้อมรอบไปด้วยเด็กวัยเดียวกัน เธอกำลังสอนเพื่อนๆ พับกระดาษแข็งอย่างคล่องแคล่ว