กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 ปีที่สิบที่นางตาย บางครั้งข้าก็ยังนึกถึงนาง แล้วก็ยังทำใจไม่ได้
เสิ่นหมิงเฉาลำคอตึง
“ตอนนั้นเจ้าถูกเซี่ยเฉินโจวทำร้าย จนฝังรากเป็นโรคเรื้อรัง ฝืนทนมาจนถึงทุกวันนี้ ก็เพราะห่วงนางวางใจไม่ลงแค่คนเดียวหรือ”
เหวินปู้อวี่พูด
“ข้าก็ห่วงเจ้าเหมือนกัน”
เขาตบไหล่เสิ่นหมิงเฉา
“หลายปีมานี้ลำบากเจ้าแล้ว ศิษย์น้องเสิ่น”
เสิ่นหมิงเฉาเบือนหน้าหนี ไม่พูดอะไร
เหวินปู้อวี่พูด
“ยังดีที่ตอนนี้ศิษย์น้องซังได้วาสนาวิเศษมา ตายแล้วฟื้นขึ้นมา มีนางอยู่ ต่อให้ข้าตาย อาเหยากับเจ้าก็คง……ไม่เศร้าใจกันนานนัก”