เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 264 เข้าเวรสำนักหานหลิน
เมื่อกลับมาถึงเมืองหลวง ก็เป็นเดือนแปดแล้ว
หลังจากทักทายญาติสนิทมิตรสหายในเมืองหลวงเรียบร้อย ซ่งโย่วอันก็ต้องเข้าเวรที่สำนักหานหลินอย่างเป็นทางการเสียที
คืนก่อนหน้าวันแรก เย่เจินตั้งใจนำชุดขุนนางของซ่งโย่วอันออกมาจัดแจงจนเรียบกริบ ทั้งยังนำไปรมกำยานอีกหนึ่งรอบ นางสะบัดคลี่ชุดขุนนางออก ค่อย ๆ ลูบรอยยับทุกรอยให้เรียบเนียน แล้วใช้กรงรมกำยานรมอยู่เป็นครึ่งค่อนวัน นางคิดในใจว่า นี่เป็นครั้งแรกที่โย่วอันจะสวมชุดนี้ไปเข้าเวร อย่างไรก็ต้องให้ดูสง่าผ่าเผย ไม่ให้ผู้อื่นดูแคลนได้
เมื่อมองดูชุดขุนนางที่จัดเตรียมเรียบร้อยแล้ว นางจึงเรียกสาวใช้ข้างกายเข้ามา สั่งความให้นางไปกำชับที่ห้องครัว ว่าต้องเตรียมอาหารเช้าไว้แต่เนิ่น ๆ ให้ได้ อีกทั้งทางด้านคนขับรถม้าก็ต้องตื่นแต่เช้าตรู่ ไม่อาจให้เสียชั่วยามของนายน้อยได้ สาวใช้รับคำสั่งแล้วก็ล่าถอยออกไป
ซ่งโย่วอันเดินเข้ามา พอดีได้เห็นฉากที่เย่เจินออกคำสั่งนี้เข้า เขาจึงก้าวขึ้นหน้าไปกุมมือของเย่เจินเอาไว้ “จัดการสิ่งเหล่านี้เพื่อข้า ลำบากเจ้าแล้ว”
เย่เจินแย้มยิ้มพลางกล่าวว่า “ข้าเป็นภรรยาของท่าน เรื่องพวกนี้เป็นสิ่งที่ข้าควรทำอยู่แล้ว ลำบากอันใดกัน ทำไมหรือ หากไม่ให้ข้าทำ ท่านยังคิดจะให้ผู้ใดมาทำเล่า”
ซ่งโย่วอันจูงนางมานั่งลงข้างโต๊ะ “แต่ก่อนเป็นแม่ที่คอยเป็นกังวลเรื่องพวกนี้แทนข้า บัดนี้หากมิใช่มีเจ้า ข้าก็คงทำเพียงสวมเสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่ไปส่งเดช แล้วก็ไปสำนักหานหลินแล้ว”