เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 263 หวนคืนสู่เมืองหลวง
เมื่องานบวงสรวงบรรพชนเสร็จสิ้นลง พวกซ่งโย่วอันก็สมควรต้องกลับเมืองหลวงแล้ว
ทว่ายามเก็บสัมภาระ กลับเกิดเรื่องขึ้นเรื่องหนึ่ง ซ่งหย่วนซานกับเจียงหลีคิดไม่ถึงว่าจะไม่คิดติดตามพวกตนเข้าสู่เมืองหลวงด้วยกัน แต่อยากจะอยู่รั้งที่นี่ต่อไป
ความคิดของเจียงหลีก็คือ หลายปีมานี้พวกตนระหกระเหินไปทั่ว ไม่เคยได้อยู่ติดบ้านอย่างสงบเลย บัดนี้ซ่งโย่วอันก็ออกเรือนแล้ว มีครอบครัวเล็ก ๆ ของตนเองแล้ว พวกตนจึงอยากหยุดพักผ่อนบ้าง เจียงหลีมีท่าทีแน่วแน่เด็ดเดี่ยวในคราแรก โดยกล่าวว่าหมู่บ้านเหอวานแห่งนี้คือรากเหง้าของพวกเขา ย่อมถึงเวลาที่ใบไม้ร่วงคืนรากแล้ว
ซ่งโย่วอันได้ยินเช่นนั้นก็นิ่งเงียบไปนาน เขาอ้าปากขยับ คล้ายอยากจะเอ่ยสิ่งใด ทว่าท้ายที่สุดก็มิได้เอ่ยออกมา ทำเพียงหลุบตาลง นิ่งเงียบไม่ต่อคำอยู่นานสองนาน