เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 262 บวงสรวงบรรพชน
ซ่งโย่วอันคือจิ้นซื่อเพียงหนึ่งเดียวที่หมู่บ้านเหอวานให้กำเนิดมาในรอบหลายปีนี้
ก่อนหน้าเขานั้น เคยมีซิ่วไฉอยู่สองคน ต่อมาหนึ่งในนั้นสอบได้เป็นจวี่เหริน ทว่าจนถึงบัดนี้ก็ยังมิอาจก้าวหน้าไปได้ไกลกว่านั้น กระนั้นเพียงแค่ไม่กี่คนนี้ ก็ได้นำพาผลประโยชน์อันล้นพ้นมาสู่หมู่บ้านเหอวานแล้ว
หมู่บ้านอื่นขอเพียงมีซิ่วไฉสักคน ก็สร้างเกียรติหน้าตาอันใหญ่หลวงให้แก่หมู่บ้านได้แล้ว เรื่องอื่นมิต้องเอ่ยถึง ยามแย่งน้ำเข้านารดเพาะปลูกในแต่ละปี คนหมู่บ้านเหอวานแบกจอบไปยืนริมคูน้ำแล้วป่าวร้องว่า “หมู่บ้านพวกเรามีนายท่านจิ้นซื่อ” หมู่บ้านฝั่งตรงข้ามก็ต้องถอยร่นไปสองก้าวแล้ว
ยามนี้ยิ่งมิธรรมดา จิ้นซื่อหนึ่งคน จวี่เหรินหนึ่งคน ซิ่วไฉหนึ่งคน ล้วนอยู่ในหมู่บ้านเหอวาน ทั้งยังมีซ่งหย่วนซานที่พาคนทั้งหมู่บ้านปลูกสมุนไพรจนร่ำรวยมั่งคั่ง เรื่องนี้เอ่ยออกไป ผู้ใดเล่าจะไม่ริษยา
ผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้านมักเอ่ยว่า หญิงสาวหมู่บ้านอื่นต่างปรารถนาจะออกเรือนมายังหมู่บ้านเหอวาน มิใช่เพื่อสิ่งใด แต่เป็นเพราะชีวิตความเป็นอยู่ที่นี่สุขสบาย ทั้งยังมีผู้ศึกษาเล่าเรียนที่มีอนาคต