เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 202 เพื่อนบ้านก่อคลื่นลม
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ควันไฟก้นครัวในหมู่บ้านค่อย ๆ ลอยสูงขึ้น ทุกบ้านต่างวุ่นอยู่กับการก่อไฟทำมื้อเช้า ทว่าในลานเรือนเก่าตระกูลซ่งกลับเงียบสงัด มีเพียงหวังจินหลันที่ยกม้านั่งเตี้ยตัวเล็กมานั่งอยู่ใต้ชายคา นางเด็ดผักไปพลาง ในใจยังคงอัดอั้นด้วยโทสะจากเมื่อวานไปพลาง
พอหวนนึกถึงท่าทีของครอบครัวซ่งหย่วนซานที่มาเยือนถึงบ้านเมื่อวานนี้ นางก็รู้สึกไม่สบอารมณ์ไปทั้งตัว บัดนี้ครอบครัวลูกชายคนรองได้ดี มีกิจการค้าใหญ่โตอยู่ภายนอก พอกลับมาเยือนหมู่บ้านสักครา กลับยิ่งขับเน้นให้นางผู้เป็นสะใภ้สายใหญ่ดูคับแคบไร้ความสามารถไปเสียทุกเรื่อง โทสะนี้ไม่ว่าอย่างไรนางก็กล้ำกลืนลงไปไม่ไหว
ขณะกำลังครุ่นคิดอยู่ในใจ ประตูรั่วลานบ้านพลันมีเสียงหัวเราะอันแจ่มใสทว่าระคายหูเป็นพิเศษดังแว่วมา คนยังมิทันก้าวข้ามธรณีประตู เสียงก็กลิ้งตามลมเข้ามาก่อนแล้ว
“ไอ้หยา! คุณอาซ่ง อาสะใภ้ผู้ชราหวังอยู่บ้านหรือไม่”
การเคลื่อนไหวของมือที่กำลังเด็ดผักของหวังจินหลันพลันชะงักกึก พอยกสายตาขึ้นมอง ในใจก็อึดอัดแน่นิ่งไปทันใด
ผู้มาเยือนคืออาสะใภ้เฉินข้างบ้าน