เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 203 แสวงหาหนทางมีชีวิตรอด
ในขณะเดียวกัน ลานเรือนหลังเล็กของตระกูลซ่งอีกฟากหนึ่งนั้นช่างสงบสุขปรองดอง แตกต่างจากเรือนเก่าตระกูลซ่งที่วุ่นวายโกลาหลอย่างสิ้นเชิง
แสงแดดอบอุ่นยามเช้าตรู่สาดส่องลงมา สายลมพัดเอื่อยเฉื่อยในลานเรือน ให้ความรู้สึกเงียบสงบเป็นพิเศษ
ซ่งหย่วนซานไม่มีสิ่งใดต้องทำ จึงยกตั่งเล็กมานั่งตรงที่ว่างกลางลานเรือน มือถือเส้นไผ่เส้นเรียวเล็ก ค่อย ๆ สานข้องปลาอย่างไม่เร่งรีบ
เมื่อวานเขาตกปากรับคำซ่งโย่วอันไว้ว่าวันนี้หากว่างเว้นจะพาเขาไปจับปลาที่แม่น้ำสายเล็กนอกหมู่บ้าน อยู่เป็นเพื่อนเล่นกับลูกให้เต็มที่ ข้องปลาใบเก่าที่บ้านเมื่อก่อนก็พังผุพังจนใช้การไม่ได้ไปนานแล้ว อยู่ในหมู่บ้านก็ไม่จำเป็นต้องไปซื้อหาของพรรค์นี้ เขาจึงลงมือสานขึ้นมาเองเสียเลย
เขาเติบโตมาในชนบทตั้งแต่ยังเยาว์วัย ฝีมือการทำงานเกษตรย่อมชำนาญทุกแขนง งานอย่างการสานข้องปลาจึงไม่นับว่าเป็นเรื่องยากสำหรับเขาแม้แต่น้อย เส้นไผ่พลิกโค้งงออยู่ในมือ ท่วงท่าช่ำชองคล่องแคล่ว เพียงครู่เดียวก็เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา
เจียงหลีประคองชามน้ำแกงสาลี่อุ่นร้อนเดินออกมาจากครัว ตรงมาหยุดอยู่ข้างกายเขา