ตอนที่ 191 หิมะโปรยปลายปี

ตอนที่ 191 หิมะโปรยปลายปี

ปลายปีรัชศกจิ่งโย่วปีที่สี่ ดินแดนเหนือได้มีหิมะตกโปรยปรายลงมาอย่างอ่อนโยนที่สุดในฤดูหนาวปีนี้

เกล็ดหิมะมิได้เกรี้ยวกราดดั่งเช่นพายุหิมะท่ามกลางลมหนาวในปีก่อน ๆ หากแต่ร่วงหล่นลงมาอย่างแผ่วเบา ปกคลุมกิ่งก้าน ขั้นหิน และชายคาในลานเรือนจนกลายเป็นชั้นสีขาวบาง ๆ แลดูอ่อนโยนและเงียบสงบยิ่งนัก ลมเองก็ผ่อนความแรงลงไปมาก นำพาความเย็นเยียบอันเป็นเอกลักษณ์ของฤดูหนาวมาด้วยทว่าไม่บาดลึกถึงกระดูก ช่วยขับเน้นให้ทั่วทั้งเรือนพักแลดูสงบเงียบผาสุกยิ่งขึ้นไปอีก

บนถนนแผ่นศิลาเขียวในลานเรือน มีเงาร่างสีชาดสายหนึ่งเยื้องย่างผ่านเข้ามาอย่างเชื่องช้า

นั่นคือเย่เจินวัยสิบขวบ

กาลเวลาไม่กี่ปีผันผ่านไปอย่างเงียบงัน ยัยหนูน้อยผู้นุ่มนิ่มไร้เดียงสาในวันวาน บัดนี้เติบโตจนเค้าโครงหน้าตาเริ่มผลิบานแล้ว

นางสวมเสื้อคลุมขนปุยสีแดง ตัวเสื้อตัดเย็บจากผ้าเนื้อนุ่มละเอียดทอประกาย คอเสื้อ ขอบแขน และชายเสื้อล้วนเดินขอบขนฟูสีขาวนุ่มนิ่ม บนผืนผ้าปักลายเหมยขาวเป็นช่อเป็นหย่อม ยามมองผ่านลมแล้งหิมะพรำ ดั่งดอกเหมยต้านหนาวที่เพิ่งแย้มบานบนกิ่งก้าน ช่างเปี่ยมชีวิตชีวาและงดงามประณีตยิ่งนัก