เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 192 มอบหยกงามตอบแทน
ในวันคืนส่งท้ายปีนี้ ภายในเมืองไหวอันต่างประดับโคมแขวนผ้าแพรไปทั่วทุกหนแห่ง ถนนใหญ่ตรอกเล็กล้วนอบอวลไปด้วยบรรยากาศตรุษจีน
หลังจากผ่านพ้นศึกสงครามมาหลายปี ในที่สุดดินแดนเหนือก็ได้ต้อนรับปีใหม่อันสงบสุขเสียที ทุกบ้านทุกเรือนต่างแฝงไว้ด้วยความชื่นมื่นอันผ่อนคลายและคึกคัก ไม่ตึงเครียดหวาดระแวงเหมือนปีก่อน ๆ อีกต่อไป
ถังซื่อชางได้อนุญาตให้คนรับใช้ทั้งหมดในจวนหยุดพักช่วงปีใหม่ตั้งแต่เช้าตรู่ เพื่อให้ทุกคนได้แยกย้ายกันไปอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัว นี่คือความคิดที่พวกเขาหลายคนหารือตกลงกันไว้ล่วงหน้า ปีนี้คนน้อยเงียบสงบ ไม่จำเป็นต้องจัดงานเลี้ยงต้อนรับแขกให้สิ้นเปลือง เพียงแค่ครอบครัวพวกเขาสองสามบ้านมารวมตัวกัน ลงมือทำอาหารมื้อพร้อมหน้าพร้อมตาด้วยตนเองหนึ่งโต๊ะ แล้วฉลองปีใหม่กันอย่างเรียบง่าย
ท้องฟ้ายังสว่างอยู่ ยังเหลือเวลาอีกกว่าครึ่งค่อนวันกว่าจะถึงอาหารมื้อค่ำ เจียงหลีจึงหาเวลาปลีกตัวไปที่หอทอเมฆาสักรอบก่อน
แท้จริงแล้วหอทอเมฆาได้หยุดทำการไปนานแล้ว รายการคำสั่งซื้อก่อนสิ้นปีล้วนสะสางเสร็จสิ้นทั้งหมด ก่อนหน้านี้เจียงหลีได้ให้งานเย็บปักถักร้อยทุกคนในร้านหยุดยาว เพื่อให้ทุกคนได้พักผ่อนอย่างเต็มที่และฉลองปีใหม่อย่างสบายใจ เพียงแต่ก่อนจะแยกย้ายกันไปได้กำชับเป็นพิเศษไว้ประโยคหนึ่งว่า ในวันคืนส่งท้ายปี จงกลับมาที่ร้านสักรอบให้จงได้