ตอนที่ 175 เมืองไหวอัน

ตอนที่ 175 เมืองไหวอัน

ราตรีกาลยังมิทันเลือนหายไปจนหมดสิ้น สายลมบนแดนรกร้างยังคงหนาวเหน็บเสียดแทงกระดูก

กลุ่มคนของซ่งหย่วนซานรีบจัดการสนามรบอย่างรวดเร็ว ฝังศพทหารลาดตระเวนทั้งหกนายนั้นไว้ ณ ที่แห่งนั้น กลบดินบาง ๆ แล้วเหยียบเกลี่ยร่องรอยให้เรียบเสมอกัน เมื่อทำสิ่งเหล่านี้เสร็จสิ้น ทุกคนจึงคุมตัวหน่วยสอดแนมเป่ย์หรงเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ ก้มหน้าเก็บเสียง เร่งฝีเท้ากลับไปยังค่ายพักชั่วคราวในแอ่งเขา

พอกลับมาถึงค่ายพัก ซ่งหย่วนซานก็ปลุกทุกคนให้ตื่นทันที ไม่ว่าจะเป็นเสี่ยวเอ้อร์ของพ่อค้าที่ร่วมขบวนมาด้วย หรือพี่น้องที่รับหน้าที่องครักษ์ กระทั่งเจียงหลี ซ่งโย่วอัน และอาจารย์เฉาที่กำลังหลับใหล ต่างก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ทุกคนกำลังนอนหลับสนิท ครั้นถูกปลุกกะทันหัน บนใบหน้าจึงเต็มไปด้วยความงุนงง ในใจต่างสงสัยกันยกใหญ่ว่าเกิดเรื่องใหญ่โตอันใดขึ้น ถึงต้องปลุกทุกคนให้ตื่น

สถานการณ์คับขัน ซ่งหย่วนซานไม่อาจอธิบายอย่างละเอียดได้ทันแม้แต่น้อย เพียงสั่งการทุกคนด้วยเสียงเบาให้รีบเก็บสัมภาระ รวบรวมรถม้า ทุกคนต่างรับรู้ได้ว่าบรรยากาศไม่สู้ดี จึงมิกล้าเฉื่อยชา ขยับมือเท้าเก็บกวาดอย่างคล่องแคล่ว เพียงชั่วครู่ก็จัดเตรียมทุกอย่างเรียบร้อย ขบวนรถออกเดินทางฝ่าราตรี มุ่งหน้าควบตะบึงไปทางเมืองไหวอัน