ตอนที่ 148 กราบอาจารย์

ตอนที่ 148 กราบอาจารย์

เวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงวันกราบอาจารย์เข้าเรียนอย่างเป็นทางการ

ฟ้าเพิ่งสาง เจียงหลีก็ตื่นแต่เช้าตรู่มาสาละวน นางตรวจตราเครื่องคำนับอาจารย์หกประการที่เตรียมไว้ล่วงหน้าอีกรอบก่อนเป็นอันดับแรก ข้าวของทุกชิ้นล้วนจัดเก็บจนสะอาดสะอ้าน พับวางซ้อนกันเป็นระเบียบเรียบร้อยในสัมภาระเดินทางที่จะนำติดตัวไป ส่วนเครื่องเขียนสี่สมบัติชุดใหม่เอี่ยมอีกชุด ก็ใช้ผ้าเรียบ ๆ ห่อไว้อย่างดี

จากนั้นนางจึงปลุกซ่งโย่วอันที่กำลังหลับใหล แล้วลงมือเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เด็กน้อยด้วยตนเองเป็นเสื้อคลุมยาวผู้ศึกษาสีขาวดุจแสงจันทร์อันสะอาดสะอ้าน เนื้อผ้านุ่มแนบเนื้อ คอเสื้อและปลายแขนเรียบกริบ เมื่อสวมอยู่บนร่างจึงดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่า เจียงหลีถือหวีไม้ ค่อย ๆ หวีเรือนผมสีดำนุ่มสลวยของลูกจนเรียบลื่น แล้วมัดรวบไว้ด้านหลังศีรษะเป็นมวยผมเล็กแบบเรียบง่าย

เมื่อมองเงาร่างเล็กกระจิริดที่แลดูเรียบร้อยน่าเอ็นดูในกระจกทองแดง แววตาของเจียงหลีก็เปี่ยมล้นไปด้วยความอ่อนโยน ในใจยังซุกซ่อนความสะท้อนอารมณ์ไว้ ราวกับว่าเมื่อวานเพิ่งเป็นทารกตัวน้อยที่อุ้มอยู่ในอ้อมอกร้องไห้หิวนม พริบตาเดียวก็เติบใหญ่จนถึงวัยเริ่มต้นการศึกษาเล่าเรียน วันเวลาผ่านไปรวดเร็วเกินนัก ลูกน้อยค่อย ๆ เติบโตขึ้นทีละก้าว สลัดความไร้เดียงสาออกไปทีละน้อย และกำลังจะก้าวเดินไปบนเส้นทางชีวิตของตนเองอย่างช้า ๆ