ตอนที่ 149 เจียงหลีเปิดร้าน

ตอนที่ 149 เจียงหลีเปิดร้าน

นับตั้งแต่ซ่งโย่วอันเข้าสถานศึกษาเพื่อร่ำเรียนหนังสืออย่างเป็นทางการ วันคืนภายในบ้านพลันเงียบสงบลงในทันใด

ทุกเช้าตรู่ ซ่งหย่วนซานจัดแจงตนเองเรียบร้อยก็ก้าวออกจากบ้านไปจัดการกิจการค้า บ้างก็มุ่งหน้าไปกระทบยอดบัญชีรับของที่ร้านขายยา บ้างก็ลงชนบทตระเวนเยี่ยมเยียนบรรดาครัวเรือนเกษตรกร วิ่งเต้นวุ่นวายอยู่ข้างนอกตลอดทั้งวัน แทบไม่มีเวลาว่าง ส่วนซ่งโย่วอันนั้นเล่าก็กินอาหารเช้าแต่เช้าตรู่ แล้วสะพายย่ามผ้าใบเล็กไปร่ำเรียนหนังสือยังสำนักศึกษาฝั่งตะวันตกเมือง ยามกลางวันจึงไม่ได้อยู่เรือนเช่นกัน

เรือนพักหลังใหม่โอ่อ่ากว้างใหญ่ ยามกลางวันโดยมากแล้วจึงเหลือเพียงเจียงหลีและท่านป้าซุนคอยเฝ้าอยู่เท่านั้น

เมื่อก่อนยามอาศัยอยู่ ณ หมู่บ้านเหอวาน เจียงหลีกลับมิได้รู้สึกว่าวันเวลาอันว่างเว้นจะยากทนปานใด เพลานั้นแม้ส่วนใหญ่จะว่างเว้นอยู่เฉย ๆ ทว่าได้อยู่ในโลกปฐพีที่คุ้นเคย เพื่อนบ้านละแวกเดียวกันล้วนเป็นคนคุ้นเคยที่คบหากันมานานหลายปี

ยามปกติหากว่างไร้เรื่องราว นางก็สามารถแวะเวียนไปคุยเล่นข้างบ้าน หรือช่วยเพื่อนบ้านทำงานเล็ก ๆ น้อย ๆ หน้าประตูเรือนมีคนคอยพูดคุยด้วยอยู่ตลอด คึกคักยิ่งนัก ต่อให้ต้องอยู่ติดเรือนทั้งวัน มองดูแปลงผักในลานเรือนและท้องทุ่งด้านนอก ในใจก็ยังเปี่ยมล้นอบอุ่น