ตอนที่ 147 พบซ่งจิ้งซงโดยบังเอิญที่ร้านหนังสือ

ตอนที่ 147 พบซ่งจิ้งซงโดยบังเอิญที่ร้านหนังสือ

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตาก็ถึงเวลาที่ต้องไปกราบอาจารย์ที่สถานศึกษาแล้ว

ในช่วงหลายวันนี้ สองสามีภรรยาซ่งหย่วนซานและเจียงหลีไม่ได้อยู่นิ่งเฉยเลยแม้แต่น้อย ทั้งสองต่างเที่ยวสอบถามไปทั่ว จัดเตรียมเครื่องคำนับอาจารย์หกประการที่จะต้องใช้ในการกราบอาจารย์จนครบถ้วนทีละสิ่ง

ขึ้นฉ่าย เม็ดบัว ถั่วแดง พุทราจีนแดง ลำไยแห้ง และยังมีเนื้อแห้งเส้นที่จัดการจนสะอาดสะอ้าน สิ่งของทั้งหกอย่างล้วนมีความพิถีพิถันทั้งสิ้น

ขึ้นฉ่าย คือหวังให้ผู้เป็นศิษย์ร่ำเรียนหนังสืออย่างขยันขันแข็ง ไม่อาจเกียจคร้านเฉื่อยชา เม็ดบัวแฝงความขมขื่นในใจ ใช้เพื่อรำลึกถึงความยากลำบากของอาจารย์ในการสอนสั่ง ถั่วแดง หวังให้การเล่าเรียนมีอนาคตที่รุ่งโรจน์ พุทราจีนแดง คืออวยพรให้เด็กประสบความสำเร็จโดยเร็ว ลำไยแห้ง ร้องขอความราบรื่นสมบูรณ์ในทุก ๆ สิ่ง และเนื้อแห้งเส้นอันไร้มันในท้ายที่สุด ก็คือความจริงใจอันบริสุทธิ์ใจของผู้เป็นศิษย์

สิ่งของทุก ๆ อย่าง เจียงหลีล้วนคัดเลือกด้วยมือตนเองรอบหนึ่ง อันที่เสียหรือที่ไม่ดีล้วนคัดออกไปจนหมดสิ้น ที่เหลือเก็บไว้ล้วนมีคุณภาพชั้นดี นำมาจัดวางอย่างเป็นระเบียบทีละชิ้น ใช้ผ้าสะอาดห่อไว้อย่างประณีต ถึงวันกราบอาจารย์จะได้นำไปยังสถานศึกษาได้โดยตรง