เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 146 รับเข้าเรียน
คนหลายคนในห้องรอคอยต่างเฝ้ามองอย่างเงียบเชียบ รออยู่ไม่นาน ก็เห็นชายชราผู้นำซ่งโย่วอันเดินเข้าประตูไปเมื่อครู่ พลอยพาเด็กน้อยเดินทอดน่องออกจากโถงเอกไปอีกครา
แทบจะเป็นชั่วขณะเดียวกับที่เด็กน้อยก้าวพ้นประตูเรือน โจวถิงจิ้งที่นั่งตัวตรงอยู่ในโถงเอกก็ค่อย ๆ ลุกขึ้น จัดแจงเสื้อคลุมยาวบนร่างเล็กน้อย แล้วสาวเท้าเดินมาทางห้องรอคอย
ซ่งหย่วนซาน เจียงหลี และกวนหยางทั้งสามคนในห้องเห็นดังนั้น ก็รีบลุกขึ้นยืนพร้อมเพรียง จัดท่ายืนเรียบร้อย รอคอยอาจารย์ก้าวเข้าประตูอย่างเงียบสงบ ครั้นโจวถิงจิ้งก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามา ทั้งสามคนก็ก้าวไปข้างหน้าพร้อมกันเพื่อค้อมกายคารวะ มารยาทครบถ้วนเหมาะสมยิ่ง
สายตาของโจวถิงจิ้งทอดมองไปยังกวนหยางเป็นคนแรก หว่างคิ้วและดวงตาพลันผุดรอยยิ้มคุ้นเคยขึ้นมาหลายส่วน น้ำเสียงเป็นธรรมชาติและเป็นกันเอง “ที่แท้ก็เป็นเจ้าพามารึ มิน่าเล่าข้าถึงว่าเด็กคนเมื่อครู่มีอุปนิสัยและท่วงทีโดดเด่นถึงเพียงนี้ มิเหมือนเด็กทั่วไปที่ใจร้อนวู่วาม ที่แท้ก็เป็นผู้น้อยบ้านเจ้านี่เอง มิน่าเล่าถึงได้ยอดเยี่ยมเช่นนี้”