เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 110 ซื้อคนรับใช้
กาลเวลาผันผ่าน พริบตาเดียวก็ย่างเข้าสู่ฤดูเก็บเกี่ยว ทั่วท้องทุ่งและคันนาเหลืองอร่ามละลานตา สายลมพัดระลอกคลื่นรวงข้าว ทุกครัวเรือนต่างวุ่นวายอยู่กับการเกี่ยวพืชผล ทั่วทั้งหมู่บ้านเหอวานล้วนอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งฤดูเก็บเกี่ยวอันเร่งรีบแต่เปี่ยมสุข
เสบียงอาหารที่ซ่งหย่วนซานและเจียงหลีปลูกไว้กินเองมีไม่มากนัก มีเพียงผืนดินผืนน้อยผืนเดียว ไม่เปลืองแรงเท่าใด เพียงสองวันสั้น ๆ ก็เกี่ยวและตากแดดเสร็จสิ้นอย่างสบาย ๆ จัดการจนสะอาดเรียบร้อย ทว่าฤดูเก็บเกี่ยวอันเร่งรีบของปีนี้ กลับแตกต่างจากปีก่อน ๆ เป็นอย่างยิ่ง ซ่งหย่วนซานไม่อาจปลีกเวลาไปช่วยตระกูลเจียงเร่งเก็บเกี่ยวได้เลย
เพียงเพราะสมุนไพรจีนหลายแปลงใหญ่ที่เขาบุกเบิกที่รกร้างเพาะปลูกไว้เมื่อตอนต้นฤดูใบไม้ผลิ ประจวบเหมาะแก่การโตเต็มที่ในช่วงเวลานี้พอดี ถึงฤดูกาลเก็บเกี่ยวที่ดีที่สุด หากพลาดวันเวลาไป ฤทธิ์ยาของสมุนไพรจะสูญสลาย รูปลักษณ์จะด้อยลง น้ำพักน้ำแรงที่เหนื่อยยากมาตลอดครึ่งค่อนปีคงต้องลดทอนคุณค่าลงไปไม่น้อย
บางทีอาจเป็นเพราะสวรรค์เมตตา นี่เป็นครั้งแรกที่สามีภรรยาทดลองปลูกสมุนไพร ทว่าการเจริญเติบโตกลับน่าชื่นใจเป็นพิเศษ ตังกุย ฝูหลิง และไป๋จื่อทั่วทั้งภูเขาเติบโตเขียวชอุ่ม รากและลำต้นแน่นหนาอวบอิ่ม มองดูแล้วชวนให้เบิกบานใจยิ่งนัก เพียงแต่ปริมาณสมุนไพรมีไม่น้อยจริง ๆ เติบโตแผ่กว้างติดต่อกันทั่วทั้งเนินเขา อาศัยเพียงซ่งหย่วนซานคนเดียวขุดถอนและขนย้าย ย่อมเหนื่อยแรงอยู่บ้างจริง ๆ