ตอนที่ 108 สังหารหมูป่า

ตอนที่ 108 สังหารหมูป่า

ครั้นพี่น้องทุกคนรวมพลเข้าประจำตำแหน่งจนครบถ้วน เหล่าชายฉกรรจ์ต่างแฝงตัวอยู่หลังเนินดินสองฟากฝั่ง กลั้นหายใจรวบรวมสมาธิ ยามนี้บนลานโล่งด้านล่าง หมูป่าสองตัวยังคงก้มหน้าก้มตากัดกินพืชผักผลไม้อย่างตะกละตะกลาม กินอย่างสำราญบานใจยิ่งนัก มิได้ล่วงรู้แม้แต่น้อยว่ารอบด้านได้วางตาข่ายฟ้าดินเอาไว้เนิ่นนานแล้ว

แสงจันทร์สลัวราง ทุกคนต่างกลั้นหายใจแนบแน่น มิกล้าส่งเสียงหรือขยับเขยื้อนแม้เพียงนิด สายตาจับจ้องเงาดำสองร่างเบื้องล่างไม่กะพริบ หัวใจเต้นระรัวรุนแรงอยู่ภายในทรวงอก ตื่นเต้นตึงเครียดจนแทบจะทะลักออกมาทางลำคอ

พืชผลบนพื้นวางกระจายอยู่ประปรายเป็นแนวยาว ทอดตรงไปยังใจกลางกับดักที่พรางตาไว้อย่างแนบเนียน หมูป่าสองตัวกินอาหารคำโตพลางค่อย ๆ ขยับรุดไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า เดินไปสองก้าวก็หยุดฝีเท้าลง จมูกอันหนาอูมดมฟุดฟิดสำรวจบนพื้นซ้ำไปซ้ำมา มีความระแวดระวังตัวสูงยิ่ง เป็นระยะ ๆ ก็จะเงยหัวขึ้นมองกวาดรอบทิศทาง ครั้นแน่ใจว่าไร้ภยันตราย จึงค่อยก้มหน้าดุนกินอาหารต่อไป

หัวใจของทุกคนลอยขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ มิกล้าแม้แต่จะหายใจแรง จับจ้องหมูป่าเพศผู้ตัวใหญ่ที่นำหน้าเขม็ง

ในที่สุด หมูป่าเพศผู้ร่างมหึมาและดุร้ายที่สุดตัวนั้น ก็ค่อย ๆ ย่างกรายมาถึงริมขอบหลุมกับดักทีละก้าว