ตอนที่ 105 หมูป่าปรากฏกาย

ตอนที่ 105 หมูป่าปรากฏกาย

วันเวลาผ่านไปเช่นนี้อย่างไม่รีบร้อน ไม่มีเรื่องราวใหญ่โตคลื่นลมโหมกระหน่ำอันใด สมุนไพรผืนนั้นที่ซ่งหย่วนซานบุกเบิกที่รกร้างเพาะปลูกไว้บนหลังเขาเจริญเติบโตงอกงามชวนมองยิ่งนัก กิ่งใบผลิยอดรับแสงตะวันทุกวี่วัน แผ่คลุมเนินเขาเป็นสีเขียวขจีผืนใหญ่ แลดูอุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษ

เพียงแต่พื้นที่เพาะปลูกในป่าเขาแต่ไหนแต่ไรมาล้วนเป็นเช่นนี้ พืชผลเจริญงอกงาม วัชพืชริมทางก็พลอยเติบโตอย่างบ้าคลั่งตามไปด้วย พลังชีวิตเหนียวแน่นทนทานยิ่งนัก เพียงผ่านพ้นสายฝนห่าหนึ่ง วัชพืชก็ขึ้นเบียดเสียดแน่นขนัดเต็มหัวไร่ปลายนา แย่งชิงน้ำดินและสารอาหารกับสมุนไพร หากไม่รีบกำจัดเสียแต่เนิ่น ๆ ไม่ทันพ้นสองสามวันก็สามารถปกคลุมสมุนไพรบอบบางจนมิดชิด ขัดขวางการเจริญเติบโตได้

เพื่อปกป้องหยาดเหงื่อแรงกายผืนนี้ของตนเอง ทุกวันยามฟ้าเพิ่งจะสางรำไร ซ่งหย่วนซานก็แบกจอบวิ่งขึ้นเขา นั่งยอง ๆ อยู่ในไร่คอยถอนหญ้าพรวนดินไปทีละน้อย ตรากตรำทำงานทุกวันไม่หยุดหย่อน ยามกลางวันตะวันแผดเผาเหนือศีรษะ แมลงยุงในป่าเขาก็ชุกชุม สิ้นสุดการวุ่นวายไปวันหนึ่งย่อมปวดเอวเมื่อยหลัง ยากลำบากอย่างแท้จริง