กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อสิ้นเสียงคำรามต่ำของชายชรา ความมืดมิดรอบด้านก็ดูเหมือนจะพลันมีชีวิต มันแปรสภาพกลายเป็นหนวดสีดำนับไม่ถ้วนที่ฟาดฟันเข้าใส่เสิ่นอวี่
แต่หนวดพวกนี้ไม่ได้สัมผัสโดนร่างกายของเสิ่นอวี่จริงๆ แต่กลับทะลุผ่านร่างของเขาไป แล้วแปรเปลี่ยนเป็นภาพวาดที่ไหลเวียนเบื้องหน้าสายตาของเขา
"ในเมื่อเจ้าอยากเห็นความจริง เช่นนั้นข้าก็จะให้เจ้าได้ดูว่า สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ ในโลกความเป็นจริงใบนี้คืออะไร"
เสียงของชายชราสะท้อนกังวานในความว่างเปล่า แฝงไว้ด้วยความรู้สึกรื่นรมย์อันวิปริต
ภาพเบื้องหน้าแปรเปลี่ยน เสิ่นอวี่พบว่าตนเองยืนอยู่ท่ามกลางดินแดนรกร้างอันเวิ้งว้างที่มีลมกรรโชกแรงหวีดหวิว
ดวงอาทิตย์แผดเผาผืนปฐพีจนร้อนระอุ อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นไอฝุ่นละอองและคาวเลือด
"โฮก—!"