กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ลูกอมมินต์ นายเป็นอะไรไป?"
ธอร์สังเกตเห็นความผิดปกติของเสิ่นอวี่ เขารวบเก็บรอยยิ้มลงแล้วเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
เสิ่นอวี่เงยหน้าขึ้น สบสายตากับธอร์โดยตรง แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "นี่คือตอนจบที่พวกนายตามหาจริงๆ งั้นเหรอ?"
ธอร์ชะงักไป แววตาสับสนวูบผ่านดวงตา:
"ตอนจบอะไรกัน? พวกเราชนะแล้ว โรซัสก็รอดชีวิต และทุกคนก็ปลอดภัยดี... นี่ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราต้องการหรอกเหรอ?"
ใช่แล้ว ทุกคนต่างสุขสบายดี
เสิ่นอวี่ส่ายหน้า เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงแสร้งทำเป็นไขสือ เขาก็ตัดสินใจลงมือทันที
"ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็มาพบกันหน่อยเถอะ"
ยังไม่ทันสิ้นเสียง มือของเสิ่นอวี่ก็วางทาบลงบนด้ามดาบที่สะพายอยู่ด้านหลังแล้ว
【เสียงเพรียกแห่งนภากาศ】 ถูกชักออกจากฝักอย่างช้าๆ