กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อออกจากส่วนหางของเต่ายักษ์มาได้ การเดินทางขากลับก็ราบรื่นอย่างยิ่ง
หากก่อนหน้านี้เปรียบเสมือนการเดินบนผืนน้ำแข็งบางๆ ตอนนี้ก็ราวกับพายุที่พัดกวาดทุกสิ่งให้ราบเป็นหน้ากลอง
พวกหน่วยลาดตระเวนของผู้แปดเปื้อนที่เสิ่นอวี่เคยต้องเดินอ้อมหลบหลีก ในสายตาของเขาตอนนี้กลับไม่ต่างอะไรกับลูกแกะที่รอการเชือด
สิ่งมีชีวิตแปดเปื้อนตนหนึ่งคำรามลั่นแล้วพุ่งเข้าใส่ เสิ่นอวี่ไม่แม้แต่จะชะลอฝีเท้าลง "เสียงเพรียกแห่งนภากาศ" ในมือวาดวิถีเป็นประกายโค้งสีฟ้าอมม่วงในอากาศ
คมดาบไม่ได้สัมผัสกับวัตถุ แต่พลังแห่งวายุอสุนีบาตที่แฝงอยู่บนใบดาบกลับปะทุออกในทันที ฉีกร่างของสิ่งมีชีวิตแปดเปื้อนจนแหลกเป็นชิ้นๆ
ไม่มีซากศพหลงเหลือ มีเพียงละอองแสงที่กระจัดกระจาย