กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 279
ครั้งก่อนยังคงเป็นช่วงตรุษจีน
ตอนที่คุณแม่จุดดอกไม้ไฟ มือของเธอถูกสะเก็ดไฟลวกเข้า ตอนนั้นเธอเอาแต่เงยหน้ามองท้องฟ้า จ้องดูดอกไม้ไฟที่เบ่งบานงดงามท่ามกลางรัตติกาล
ผ่านไปพักใหญ่ เธอถึงเพิ่งรู้สึกเจ็บที่มือ
ตอนนั้นผิวหนังถูกลวกจนพุพองไปแล้ว พอรู้ตัวก็เริ่มส่งเสียงสะอื้นคร่ำครวญว่าปวด
โจวเจิ้งชูเป็นห่วงจนวางใจไม่ลง เพราะดอกไม้ไฟชุดนี้ไม่ใช่ของเล่นชิ้นเล็ก ๆ ดูอย่างไรก็ไม่ค่อยปลอดภัย ต่อให้ปลอดภัย เขาก็ไม่อยากให้เธอต้องเสี่ยงอยู่ดี
โจวเจิ้งชูเป็นคนจุดชนวน รอจนดอกไม้ไฟระเบิดบานกลางท้องฟ้าในชั่วขณะนั้น คุณแม่ของเขาก็ดูเหมือนจะลืมเรื่องไม่สบายใจเมื่อครู่ไปจนหมด
เธอเงยหน้ามองอย่างไม่กะพริบตาไม่ต่างจากเด็กคนอื่น ๆ