เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 278
หัวใจของโจวเจิ้งชูสั่นไหวเบา ๆ ราวกับใบเมเปิลที่ถูกสายลมพัดผ่าน ไหวระริกอยู่สองครั้ง ทั้งยังคล้ายได้ยินเสียงใบไม้เสียดสีกันแผ่วเบา
ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็ได้ยินเสียงของตัวเอง
"อืม อีกสามวันครับ"
เจียงเยว่ส่งเสียงอ๋อ ก่อนจะร้องอ้ออีกครั้ง แล้วค่อย ๆ ก้มหน้าลง คล้ายไม่ค่อยอยากพูดอะไรแล้ว แต่ก็ยังนอนไม่ค่อยหลับนัก ไม่ว่าจะลืมตาหรือหลับตาก็รู้สึกหวาดกลัวไปหมด ดังนั้นตอนนี้เธอจึงทำได้เพียงพูดคุยกับลูกชายไปเรื่อย ๆ
เธออ้าปากเตรียมจะอวยพรวันเกิดให้เขา แต่พอนึกขึ้นได้ว่ายังเหลืออีกสามวัน ยังไม่ถึงวันเกิดเสียหน่อย จึงกลืนคำพูดเหล่านั้นกลับลงไปเงียบ ๆ
"ถ้าอย่างนั้นลูกบรรลุนิติภาวะแล้วหรือยัง?"
เพิ่งสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จ หรือว่าเขาจะอายุสิบแปดแล้ว?
แต่ถ้าเข้าเรียนเร็วกว่าคนอื่น ก็คงเพิ่งอายุสิบเจ็ด?
เธอเองก็ไม่ค่อยแน่ใจ เพราะจำไม่ค่อยได้เหมือนกัน