เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 273
เธอซื้อชุดสูทมาหนึ่งชุด ทั้งยังเลือกนาฬิกาข้อมือมาอีกเรือนอย่างใจกว้าง ก่อนจะให้พนักงานห่อของขวัญทั้งสองชิ้นด้วยกล่องของขวัญสุดประณีตเรียบร้อย
แต่เธอไม่ค่อยอยากเป็นคนเอาของไปให้โจวเจิ้งชูด้วยตัวเอง เพราะมันจะทำให้ดูเหมือนว่าเธอซื้อของขวัญเพื่อเอาใจเขาและขอคืนดี
เธอไม่ได้มีความคิดแบบนั้นแม้แต่นิดเดียว
ทว่าสามีของเธอกลับไม่ยอมช่วยเรื่องนี้ เพียงยกมือขึ้นลูบเส้นผมของเธอเบา ๆ แล้วบอกว่า "ในเมื่อเป็นของขวัญที่คุณซื้อเอง ก็ควรเป็นคนเอาไปให้เขาด้วยตัวเอง"
เธออิดออดอย่างไม่เต็มใจ จนกระทั่งกลับมาถึงจิงซื่อ กล่องของขวัญทั้งสองใบก็ยังคงวางอยู่ในห้องนอนของเธอ ไม่ได้ถูกส่งออกไปเลยสักใบ
ทุกวันเมื่อเห็นกล่องสองใบนั้น เธอก็อดลังเลไม่ได้
ลังเลไปลังเลมา สุดท้ายก็โยนเรื่องนี้ทิ้งไว้ข้างหลัง พอเห็นกล่องอีกครั้งก็กลับมาคิดวนเวียนอยู่ในใจไม่รู้จบ
แต่ดูเหมือนว่าช่วงปิดเทอมฤดูร้อนหลังลูกชายเรียนจบของเธอจะยุ่งมากเป็นพิเศษ ไม่เหมือนเด็กที่เพิ่งจบมัธยมปลายเลยแม้แต่น้อย
ในความทรงจำของเธอ ช่วงปิดเทอมหลังเรียนจบมัธยมปลายน่าจะเป็นช่วงเวลาที่สบายใจและมีความสุขที่สุดแล้ว