กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235
ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน เหล่าขุนนางและแม่ทัพผู้สูงศักดิ์ที่แสวงหาความเป็นอมตะมีอยู่มากมาย
ในบรรดาคนเหล่านั้น มีไม่น้อยที่ยึดติดกับมันมากเกินไปจนต้องพบจุดจบอันน่าอนาถ ยาอายุวัฒนะไม่ใช่ของดีอะไร กินเข้าไปมากๆ มีแต่จะทำลายสุขภาพของตัวเอง
อย่างเช่นเสด็จพ่อของนาง ที่หมกมุ่นอยู่กับยาเม็ดซึ่งนักพรตปรุงขึ้นทุกวัน ยิ่งเสวยมากเท่าไร พระวรกายก็ยิ่งทรุดโทรมลงเท่านั้น จนค่อยๆ อ่อนแรงลงทุกที สุดท้ายกลับกลายเป็นคนที่ต้องพึ่งยาอยู่ตลอดเวลา
สิ่งที่โจวฝูเวยปรารถนาก็ไม่ใช่การมีชีวิตเป็นอมตะ
การไปเกิดใหม่...
ชาตินี้มีชีวิตอยู่ดีๆ เหตุใดจึงต้องไปเกิดใหม่ด้วย?