กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 228
เจียงเยว่กินไปหนึ่งลูก ก่อนจะฝืนใจยื่นลูกที่เหลือให้โจวจี้ด้วยความเสียดาย พลางมองเขาตาปริบ ๆ โจวจี้ถือผลไม้เคลือบน้ำตาลไว้ในมือ รู้สึกว่าหากตัวเองกัดลงไปจริง ๆ เธอคงต้องทำหน้าบูดเบี้ยว กระทืบเท้าด้วยความเสียดายแน่
โจวจี้ถามอย่างจริงจังว่า "ผมกินได้ไหม?"
เจียงเยว่พยักหน้าราวกับหัวใจถูกกรีดด้วยมีด "คุณกินเถอะ"
ปกติโจวจี้ไม่ค่อยกินขนมหวานพวกนี้สักเท่าไร เขากัดลงไปหนึ่งลูก และใบหน้าของเจียงเยว่ก็ปรากฏสีหน้าเจ็บปวดใจขึ้นมาจริง ๆ
ชั่วพริบตาต่อมา ชายหนุ่มก็ก้มตัวลง โน้มใบหน้าเข้าไปแยกริมฝีปากของเธอออก ก่อนจะส่งสตรอว์เบอร์รีเคลือบน้ำตาลเข้าไปในปากของเธอ
น้ำสตรอว์เบอร์รีแต้มริมฝีปากอวบอิ่มที่ชุ่มฉ่ำเป็นทุนเดิมของหญิงสาวจนกลายเป็นสีแดงระเรื่อ