กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 229
【เปลี่ยนแปลงชะตากรรมอันน่าเศร้า — สำเร็จแล้ว】
【แก้ไขเส้นเรื่อง — สำเร็จแล้ว】
【ผ่านขุนเขาหนึ่งช่วง ผ่านสายน้ำหนึ่งสาย เมื่อขุนเขาและสายน้ำมาบรรจบกัน ก็ยังมีเส้นทางอีกช่วงหนึ่ง ขอบคุณที่มีโอกาสได้อยู่เคียงข้างคุณตลอดเส้นทางอันแสนสั้นนี้】
【ขอแสดงความยินดี!】
【ลาก่อน!】
เสียงที่ดังขึ้นในหัวคราวนี้ชัดเจนเสียจนไม่อาจมองข้ามได้
ภายในใจของเจียงเยว่คล้ายจะเตรียมพร้อมเอาไว้อยู่ก่อนแล้ว การตกหลุมรักใครสักคนมักเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาเท่านั้น
ตอนจบที่มีความสุขดูเหมือนทุกคนต่างก็สมหวังกันถ้วนหน้า
เจียงเยว่รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก น้ำเสียงของเธอแผ่วเบาและระมัดระวังอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็น ราวกับกำลังเดินอยู่บนแผ่นน้ำแข็งบาง ๆ "ถ้าอย่างนั้นฉันกลับบ้านได้แล้วใช่ไหม?"