เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 219
สองคำเย็นชา ไร้ซึ่งอารมณ์ส่วนเกินแม้แต่น้อย
จ้าวซูเหยียนกำเอกสารในอ้อมแขนแน่น นิ้วมือหงิกงอเข้าหากัน ฟันกระทบกันกึก ๆ ด้วยความหนาวเหน็บ สองคำนี้ราวกับฝ่ามือที่ฟาดลงบนใบหน้าของเธอตรง ๆ ทำให้เธออับอายจนแทบไม่มีที่ยืน
เธออ้าปาก คล้ายอยากจะอธิบายอะไรบางอย่าง
แต่บริเวณหน้าลิฟต์มีคนยืนมองอยู่ไม่น้อย ทุกคนต่างสงสัยว่าเหตุใดเธอถึงมาอยู่ในลิฟต์ส่วนตัว ทั้งยังถูกบอดี้การ์ดเชิญออกมาอย่างสุภาพอีกด้วย
จ้าวซูเหยียนมองประตูลิฟต์ที่ปิดลงอีกครั้ง สีหน้าดูเหม่อลอยเล็กน้อย
ทำไมทุกอย่างถึงดำเนินไปไม่เหมือนกับที่เธอฝันเห็นเลยสักนิด ทั้งที่เหตุการณ์แต่ละช่วงกลับสอดคล้องกันอย่างน่าประหลาด
ด้านหลังมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นไม่ขาดสาย
แม้จะจงใจลดเสียงลง แต่กลับคล้ายตั้งใจพูดให้เธอได้ยินเสียมากกว่า