เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 220
เจียงเยว่ไม่ได้ถือสาเรื่องรูปถ่ายกับเขา ทั้งหมดเป็นเพราะเห็นแก่ที่เขาถ่ายเธอออกมาได้สวยมากจริง ๆ
คืนนี้เจียงเยว่กินไปค่อนข้างเยอะ จนหน้าท้องเล็ก ๆ เริ่มกลมขึ้นมานิดหน่อย ระหว่างทางกลับบ้าน เธอจึงให้คนขับรถจอดตรงปากตรอก แล้วเดินเล่นเอื่อยเฉื่อยกับโจวจี้อยู่พักหนึ่ง
เดินไปเดินมา ทั้งสองก็เดินห่างออกไปไกลโดยไม่รู้ตัว
ไม่รู้ว่าเดินมาถึงตรอกไหนเข้าให้พอดี แต่กลับเจอพ่อค้าแม่ค้าที่ออกมาตั้งแผงขายของในยามค่ำคืน กลิ่นหอมของไส้กรอกแฮมย่างลอยมาเตะจมูก ดึงดูดความอยากอาหารของเธอเข้าอย่างจัง
ปกติเจียงเยว่ใช้ชีวิตอย่างพิถีพิถัน อาหารการกินก็ต้องเลือกสรรเป็นอย่างดี แต่บางครั้งเธอก็อดใจไม่ไหว อยากลองกินขนมขบเคี้ยวหรือของกินเล่นที่ไม่ค่อยดีต่อสุขภาพบ้างเหมือนกัน
เจียงเยว่หยุดเดิน จ้องไส้กรอกย่างที่ยังมีไอร้อนลอยกรุ่นอยู่บนแผงขายของเขม็ง ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
แววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยข้อความว่าอยากกินอย่างเห็นได้ชัด
โจวจี้เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "ไม่ค่อยดีต่อสุขภาพนะ"