Chapter 0297

ตอนที่ 297 ประชุมยกเลิกระเบียบเก่า ปูนบำเหน็จพนักงานทั้งเครือบริษัท

ฮั่วหรานครุ่นคิดครู่หนึ่ง “พูดตามตรงนะ ค่าล่วงเวลาคิดค่อนข้างยากจริง ๆ ผมไม่ได้มองคนในแง่ร้ายที่สุดหรอก แต่ถ้าทำงานล่วงเวลาแล้วได้เงิน จะต้องมีคนแกล้งดองงานเอาไว้ทำล่วงเวลาตอนค่ำแน่นอน ซึ่งนั่นจะส่งผลกระทบอย่างยิ่งต่อประสิทธิภาพการทำงานของแผนก และกระทบต่อจิตใจของคนรอบข้างด้วย ทว่าการปรับเงินเมื่อมาสายกับทำงานล่วงเวลาแล้วไม่ได้เงิน ก็กำลังเผชิญกับข้อขัดแย้งที่ไม่อาจประนีประนอมกันได้...”

ฮั่วหรานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดขึ้น “เรื่องนี้ผมจะพิจารณาอย่างจริงจัง แต่สิ่งที่ผมให้คำมั่นได้ก็คือ ภายในระยะเวลาหนึ่งและไม่เกินจำนวนครั้งที่กำหนด การมาสายสามารถได้รับการยกเว้นโทษได้อย่างแน่นอน ส่วนเกณฑ์ที่ว่านี้จะอยู่ที่เท่าไร ผมยังต้องหารือกับประธานเฉิงและประธานซือถูของพวกคุณก่อนตัดสินใจ เพราะยังไงการบริหารบริษัทก็เป็นพวกเธอที่ลงมือทำ ผมไม่อาจก้าวก่ายหน้าที่ ข้ามหน้าข้ามตาพวกเธอไปตัดสินใจโดยตรงได้ ผมอาจจะมีสิทธิ์นั้น แต่ผมไม่อาจใช้สิทธิ์นั้นตามอำเภอใจ นี่คือการให้เกียรติผู้อื่น”

สิ้นเสียงของฮั่วหราน ทั่วทั้งบริเวณก็ดังกระหึ่มไปด้วยเสียงปรบมือ

จู่ ๆ ฮั่วหรานก็ชี้ไปที่เด็กสาวคนเมื่อครู่แล้วถามว่า “เธอชื่ออะไร”