เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 296 ตรวจเยี่ยมบริษัท กำหนดหน้าที่ภายในและภายนอก
อันที่จริงฮั่วหรานไม่ได้สนใจรูปร่างของเธอเท่าใดนัก หากไม่ใช่เพราะเธอคอยเกาะติดเขาไม่ห่าง กอดแข้งกอดขาแน่นไม่ยอมปล่อย ยามปกติเขาคงไม่คิดจะสนใจไยดีเธอมากความ
ทว่าต้องยอมรับว่า ใบหน้าเล็กที่น่ารักนุ่มนิ่มของเธอมองดูแล้วเพลินตานัก ยามอยู่ด้วยกันเป็นครั้งคราวก็ให้ความรู้สึกแปลกใหม่ดี อีกทั้งแม่หนูน้อยคนนี้ยังรู้ขอบเขต มักทำให้ผู้คนอารมณ์ดี มอบ คุณค่าทางอารมณ์ ที่ไม่เลว ฮั่วหรานเองก็ไม่ได้ขัดสนเงินทองเพียงเล็กน้อยที่เธอพึ่งพาเขาหามาได้
“สามี ฉันคิดถึงคุณจังเลย”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวลของเสิ่นหนานซู ในใจของฮั่วหรานก็รู้สึกผ่อนคลายสบายใจขึ้นมา นี่คือ คุณค่าทางอารมณ์ เฉพาะตัวของเสิ่นหนานซู ที่เรียบง่ายและช่วยเยียวยาจิตใจ
“ฉันก็คิดถึงเธอเหมือนกัน รีบให้สามีคลำดูหน่อยซิว่าตรงนั้นใหญ่ขึ้นบ้างหรือยัง”
“คิกคิก มีนิดหน่อยแล้วนะ” เสิ่นหนานซูยิ้มจนตาหยี สีหน้าเต็มไปด้วยความสุข
ฮั่วหรานสอดมือเข้าไปใต้เสื้อผ้าของเธอแล้วลูบคลำดู จากนั้นจึงเอ่ยหยอกเย้าพลางยิ้ม “เธอแน่ใจนะว่าใหญ่ขึ้น ไม่ใช่แค่อ้วนขึ้นหรอกเหรอ”