เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 298 ตระกูลว่านแห่งฉินโจวขวางทาง บีบให้ผมเดินเท้าบนทางด่วน
ฮั่วหรานเพิ่งพาหลี่อันหนิง เฉิงซู่ และคนอื่น ๆ ติดตามผู้นำหลายคนของอำเภอเหวินสุ่ยตรวจดูสถานที่จริงเสร็จ จึงพากันไปที่โรงแรมเพื่อเตรียมกินข้าว
ก่อนหน้านี้เฉิงซู่เคยส่งคนมาตรวจดูรอบหนึ่งแล้ว ทว่าการตัดสินใจขั้นสุดท้ายยังคงต้องให้ฮั่วหรานเป็นคนเคาะ ระหว่างที่คนกลุ่มนั้นกำลังคุยกันอยู่ ฮั่วหรานก็ได้รับสายขอความช่วยเหลือจากสวี่เนี่ยนเหออย่างกะทันหัน
ช่วงนี้สวี่เนี่ยนเหอโด่งดังเป็นพลุแตก มีงานแสดงเชิงพาณิชย์เข้ามาไม่ขาดสาย กระทั่งเวลานอนก็แทบจะไม่มี ทว่าสำหรับเธอนี่คือความเจ็บปวดที่แสนสุข เพราะเธอรอคอยวันนี้มานานถึงสามปีครึ่งแล้ว
ทว่าตอนนี้ เธอกลับกำลังขอความช่วยเหลือ
ฮั่วหรานหันกลับไปมองคนเต็มห้อง ก่อนจะรีบพูดขึ้นว่า “เธออย่าเพิ่งตื่นตระหนก มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอย่าเพิ่งรีบเล่า ส่งที่อยู่มาให้ฉันก่อน ฉันจะนั่งเที่ยวบินที่เร็วที่สุดรีบไปหา ส่งตำแหน่งที่ตั้งมาด้วย แล้วก็แจ้งความ”
ฮั่วหรานไม่ได้ถามว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นเป็นอย่างแรก แต่กลับถามที่อยู่ ขอตำแหน่งที่ตั้ง แล้วค่อยพูดเรื่องแจ้งความ เพราะคนจำนวนมากและเรื่องราวมากมายมักจะล่าช้าเสียเวลาไปกับช่วงเวลาที่มัวแต่อธิบายเรื่องราวนี่เอง