กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 216 จิตกุศลเริ่มจากริมถนน
เซี่ยจือหัวเราะแหะ ๆ “ไม่เป็นไร ฉันไม่รีบ ต่อให้นายเขียนเสร็จปีหน้า ฉันก็อาจจะยังไม่มีเวลาอยู่ดี”
ฮั่วหรานฟาดฝ่ามือเผียะเข้าที่หัวทุย ๆ ของเซี่ยจือ “ไม่มีเวลาแล้วยังจะอ้าปากขออีก!”
“เช่นนั้นปีถัดไปฉันก็อาจจะว่างไง!”
“ไว้ปีถัดไปค่อยว่ากัน เผลอ ๆ ถึงตอนนั้นเธออาจจะยิ่งยุ่งกว่าเดิมด้วยซ้ำ!”
“ไม่เป็นไร ต่อให้ยุ่งแค่ไหน ซีรีส์ของนายก็ต้องมาก่อนเสมอ”
“เธอคิดมากไปแล้ว ถึงเธอจะยุ่งมาก แต่ฉันยิ่งยุ่งกว่า มีแค่เนี่ยนเหอที่ไม่ยุ่ง เธอดูสิว่าหล่อนว่างจนอ้วนขึ้นแล้ว”
สวี่เนี่ยนเหอที่อยู่อีกฝั่งยื่นมือไปบิดเนื้อนิ่ม ๆ ตรงเอวของฮั่วหรานทีหนึ่ง เจ็บจนฮั่วหรานร้องขอความเมตตาไม่หยุด “โอ๊ย ๆ ๆ ๆ เจ็บ... คนอ้วนขึ้นแล้วทำไมแรงมือถึงได้เยอะตามไปด้วยเนี่ย!”