กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 215 วิกฤตไม่คาดฝัน เผชิญเรื่องด้วยความสุขุม
เซียวเฟิงขับรถตู้สีขาวคันหนึ่ง หลี่ซินส่งเสียงเจื้อยแจ้วไม่หยุดตลอดทาง เพลงของฮั่วหรานเธอร้องได้หมดทุกเพลงจริง ๆ ดูออกเลยว่าเป็นแฟนคลับของเขาแท้ ๆ
คนทั้งกลุ่มเดินทางมาถึงโรงแรม เซียวเฟิงถึงเพิ่งเอ่ยปากอธิบาย “ต้องขออภัยจริง ๆ เพราะทางพวกคุณมาถึงล่วงหน้าหนึ่งวัน ตอนนี้โรงแรมจึงเหลือห้องพักแค่สองห้องเท่านั้น คงต้องรบกวนให้พวกคุณยอมลำบากไปก่อน”
“ไม่เป็นไร พวกเรานอนเอาแรงแค่คืนเดียวก็พอแล้ว พรุ่งนี้ก็ต้องไปทุ่งหญ้าแล้ว วันนี้มาแบบกะทันหันก็รบกวนมากพอแล้ว” พูดพลางรับซองแดงหนาเตอะมาจากมือของหลี่อันหนิง “นี่เป็นน้ำใจเล็กน้อย เดี๋ยวต้องรบกวนพี่เฟิงช่วยพาพวกเราไปซื้อพวกอุปกรณ์ป้องกันยุงสักหน่อย”
เซียวเฟิงบีบคลำความหนาของซองแดง รอยยิ้มบนใบหน้าพลันดูจริงใจขึ้นมาทันตา “คุณเกรงใจเกินไปแล้ว”
หลี่ซินที่อยู่ข้าง ๆ ยังคงเขินอายอยู่บ้าง “คือว่า... ท่านเทพอัคคี ฉันขอถ่ายรูปคู่กับคุณสักใบได้ไหม”
“ได้แน่นอน เดี๋ยวค่อยส่งที่อยู่ให้ผู้ช่วยของฉัน ฉันจะให้คนส่งรูปพร้อมลายเซ็นไปให้อีกใบหนึ่ง” ฮั่วหรานเอ่ยอย่างใจกว้าง
“ขอบคุณมาก ขอบคุณมากจริง ๆ” หลี่ซินเอ่ยอย่างดีอกดีใจ