กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 159 ระยะสูงสุดยังมิมาถึง กระดานประลองเปิดฉากแล้ว
ฮั่วหรานยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ “สือเชียนถูกเธอปั่นหัวจนหมุนคว้าง ยอมเป็นที่พึ่งพิงให้ตั้งเก้าปี หากไม่มีเล่ห์เหลี่ยมจะไปปั่นหัวเขาได้ยังไง”
“แต่ตอนนี้เธออยากจะเล่นเกมนี้ต่อกับนาย ถ้านายไปล่วงเกินสือเชียนเพราะเธอ มันได้ไม่คุ้มเสียนะ!” ซูหว่านเปิดโปงเจตนาที่แท้จริงของฉู่หนานซีอย่างไร้ความปรานี
“พี่ซู แล้วพี่รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงต้องล่วงเกินสือเชียน”
ซูหว่านถามด้วยความไม่เข้าใจ “ทำไมล่ะ”
“ตั้งแต่วินาทีแรกที่ฉันไปออกรายการวาไรตี้กับฉู่หนานซี ฉันก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าไม่มีทางเป็นเพื่อนกับสือเชียนได้ สู้รอให้เขามาหาเรื่องฉันตอนถ่ายทำ ไม่สู้ฉันชิงคว่ำโต๊ะก่อน ทำให้เขาเข้าใจเสียว่าถ้าคิดจะเล่นงานฉัน ฉันก็พร้อมจะสวนกลับเหมือนกัน” ใบหน้าของฮั่วหรานเผยประกายความบ้าคลั่งออกมาแวบหนึ่ง
“แต่นายก็อยู่ห่าง ๆ ฉู่หนานซีได้นี่ ทำแบบนี้สือเชียนก็จะไม่เพ่งเล็งนายขนาดนั้นแล้ว”
“เขาทำแน่ ตั้งแต่วินาทีที่ฉันแก้บทภาพยนตร์ พวกเราก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าไม่มีทางลงรอยกัน ฉันเข้ากองถ่าย《จู่โจม》ไม่ได้มาเป็นฉากหลังให้สือเชียน”
ซูหว่านอดถอนหายใจไม่ได้ “ถ้าฉันไม่ให้นายเซ็นสัญญาเล่น《จู่โจม》ก็คงไม่มีเรื่องพวกนี้แล้ว”